Links

onze sites 
 

www.newagecentrum.info
www.newagecentrum.nl 
www.anay.nl
www.anay-training.nl
www.anay-training.com
www.Paraspirit.info
www.Paraspirit.com
www.Paraspirit.nl 
 www.point-of-light.nl
www.martindoornbos.nl
www.dianadoornbos.nl
www.xooma.nl

www.anay.nl
www.anay-training.com
www.anay-training.nl
www.anayshop.com
www.anayshop.com
www.spiritualhealing.nl
www.spiritueelhealing.nl
www.spiritueelhealing.org
www.spiritueelhealing.com
www.spiritueelhealing.eu
www.spiritueellifecoach.eu
www.spiritueelhealing.nl
www.spiritueellifecoach.org
www.xooma.be
www.xooma.nl
 

Als jullie ‘s avonds vanuit het centrum naar huis gaan, spoken er nog allemaal dingen door je hoofd. Toch zullen jullie moeten leren, zeker voor mensen die groepen leiden of actief zijn in groepen, om wanneer jullie naar jullie eigen wereld gaan, jullie eigen huis, juist los te laten, vrij te worden, opdat jullie in je eigen energie kunnen stappen en zeggen: he, ik heb alles van mij afgezet en trek heerlijk iets gemakkelijkst aan, ik ben vrij en opgelucht. Ik ben weer mijzelf en ik moet nu niets meer. Ik kan nu doen en laten wat ik zelf wil. Geen verwachtingen meer van anderen naar mij toe". En zoiets moet je je gaan realiseren door er steeds weer bij stil te staan, om zoiets te doen. Ik weet dat het een moeilijke opdracht is, maar het is toch het beste voor je eigen lijfsbehoud, je eigen geestesbehoud.

Nu volgt een tweede aandachtspunt dat men in ogenschouw moet nemen om een thuisbasis te kunnen maken, waarin als het ware dit centrum niet is. Waar alleen jullie moeten zijn. Iedereen en dus ook jullie moet een privé stukje, een privé ruimte hebben, al is het nog zo klein. Je weet het wel, maar toch zeg ik weer, kijk ernaar en praat er onder elkaar over en zeg: hoe privé kunnen wij ons woonhuis maken, zonder dat het New Age Centrum, zonder dat de privé bezoeken, daar in doorklinken? Er zullen wel enige kleine dingetjes blijven hangen, oké, maar toch is het een belangrijk aanknopingspunt om geestelijk gezond te blijven, om weer de lach in jezelf te horen. ‘He, heerlijk, ik ben weer mijzelf, ik ben weer thuis: Het belangrijkste is als je je dat aanleert, dat je dat in het begin zeer bewust moet doen, want dan kom je de andere dag heel fris op je werkplek, in een schone ruimte, want je hebt het de avond daarvoor schoongemaakt, weer met heel frisse ideeën, met werklust en nieuwe creativiteit. Dat is het sprankelende dat je er in moet zien te houden, bij jezelf en anderen. Jullie en veel andere mensen hebben de ervaring hoe gevangen je kunt zitten in de lasten die je met je mee draagt en er niet van los kunt komen. Je moet je daar toch weer van gaan bevrijden en je komt daardoor te weten waar jouw hart zit. Ja, dat weet toch iedereen waar je hart zit, hier bij mijn borstbeen. Ja natuurlijk zit daar je hart, maar ik bedoel je centrale hart van je eigen leven. Ga daar eens in zitten. We hebben daar al zo dikwijls over gesproken, om in je eigen hart te leven en dat je van daaruit pas de bevrijding krijgt, om dat dan de last(en) die je op je schouders meedraagt lichter worden, door alleen maar in je hart te gaan zitten, voortdurend elk ogenblik van de dag die je hebt. Je moet daar steeds op letten en je overtuigen dat je het doet, en er steeds weer in terugkeert. Dat maakt je dan al wat lichter. Je wordt er minder door geïrriteerd en je gaat jezelf ook weer meer accepteren in situaties, zoals die, waarin je je dan bevindt.

Dan heb je nog een derde aanknopingspunt wat zo belangrijk is en wat we nogal eens vergeten. En dat is dat we allemaal de Aarde, dit centrum, uw thuis, de aarde dienen, had ik zo gedacht. Alleen ik herken het niet altijd zo terug. Ik hoop dat jullie toch weer die aarde in jullie hart opnemen, zodat het gesprek, de communicatie tussen Gaia en jullie wat meer plaats zal kunnen vinden. (Gaia is de Godin van de Aarde. Dieper bezien: alle bewustzijnslichamen van de Aarde en alle krachtvelden die deze lichamen in het Universum scheppen). En dat je ook vanuit je hart bij alles wat je doet eens even stilstaat. Al is het maar even een moment van de dag, en dat je dan zegt: " He, even met Moeder Aarde communiceren, in mijn gevoel". Dan bemerk je ineens dat er krachten loskomen vanuit dat centrum, de aarde, naar jou toe, en dan zeg je" "U bent mij toch niet vergeten". Dan bemerk je dat je weer een stuk balans krijgt, de basisenergie, die jouw etherisch en het geestelijk lichaam weer vitaliseert, opwekt, om je weerstand te ontwikkelen en ook een bescherming om je heen. Je begrijpt dat je weer in je energieveld staat.

Er is nog een vierde punt. Dit zit ook in je hart en is jouw ‘ziel’. Het goud van je eigen leven en die wordt nogal eens vergeten door de werkdruk die je op je schouders hebt geladen, met alle goede bedoelingen daarachter. Die ziel voelt zich verwaarloosd. Die ziel gaat knagen in jou. Die ziel probeert van alles te doen om je aandacht op te roepen en dan zegt hij. "goed, als je niet wilt dan zal ik je even eng laten voelen, zodat je eindelijk begrijp dat je terug moet naar mij, je ziel om weer blij te kunnen worden". Dat is wat de ziel bij jou doet. En als je dat dan nog niet hoort, gaat de ziel nog veel harder stampvoeten als een klein kind en schreeuwen (bij wijze van spreken) en zeggen, luister, ik ben jouw leven en als je mij, dat leven, vergeet, dan trek ik mij maar terug, dan heeft het allemaal geen zin. Dan treedt ziekte in en de dood. Dat is wat de ziel nu bij jou doet. Die persoonlijkheid, dat ego, is zo eigenwijs, zo opstandig, zo met zichzelf bezig, zo in beslag genomen met de drukte van alledag, dat hij vergeet om zijn onderhouder, zijn voeder, zijn inspirator, steeds weer in zich op te nemen, laat staan om te luisteren, om aan de voet te gaan zitten van de innerlijke Meester, die goudvolle wenken geeft om elke stap die je doet, om elke handeling gerichter te doen, zodat je niet met je ziel onder je arm blijft rondlopen.

Er is nog een vijfde punt. En dat is wat boven de ziel uitgaat, ‘de Geest’, de Monade, Het Zelf, die wij eigenlijk dienen om Zijn plannen hier op aarde te verwezenlijken, het grote transformatieproces voor de aarde zelf, maar ook voor jou zelf. Dat laatste kun je alleen maar bereiken als je de eerste vier punten hebt gerealiseerd, als het ware opnieuw in je leven hebt geïntegreerd, of te wel gereorganiseerd in je leven. Ik zeg niet dat het van de ene dag op de andere kan, maar toch vraag ik jullie om daar even bij stil te staan, te overwegen, er eens over na te denken en het in je hart als het ware te herkouwen.

Heeft Hij nu wel of geen gelijk. Kan ik er wel of niet achter staan. Of zeg je tegen jezelf, ach, laat mij het maar op mijn manier doen, dat is beter. Prima, geen probleem, maar de mens draagt toch de consequenties voor zijn eigen daden tenslotte, niet waar? En de kracht...

dat is het zesde punt waar ik het over wil hebben, komt uit het centrale punt van God’s hart zelf. Dat is de kracht van de liefde, waar we het zoveel jaren over hebben gehad met elkaar, de kracht van de liefde in jou, door jou en voor jou. Ik wil hier alleen maar mee zeggen, dat de kracht van de liefde het ware hoofdvoedsel is van je leven. Het hoofdvoedsel van je leven, wat wij liefde noemen, is alleen maar voor jou bedoeld, want daarin wordt alles weer in evenwicht gebracht, in balans gebracht en daarin zit de kracht tot veranderingen. De kracht van verandering naar wat je graag wilt zijn, wat je in feite al bent, maar nog niet hebt kunnen vinden, of nog niet de kracht in jezelf hebt gevonden om te gaan staan in je eigen werkelijkheid, dat ook in het hart ligt. Dan heb je al die stof niet meer nodig. Maar, oké, het zijn middelen tot, zeggen we maar. Maar de kracht van de liefde maakt dat al jouw cellen, moleculen en atomen opnieuw een regeneratie krijgen, zich verjongen, zich vernieuwen. Dan zie je daar een jonge vrouw, een jonge man, een oude man van hoge leeftijd, vitaal rondlopen om de missie te vervullen voor haar of zijn persoonlijk doel.

En zo heb ik even zes punten opgenoemd. Het zijn in feite, als je het nuchter bekijkt, vanuit je menselijk verstand, simpele doe-dingetjes. Het is alleen de discipline die je voor jezelf moet opbrengen om het uit te voeren. Een dagelijkse discipline. Ik herhaalde ze hier even op een rij, om je even weer te helpen herinneren aan het moment van nu waar je in staat en ik kan niet meer doen dan dat. Ik kan het niet voor jou doen. Ik kan jou niet dragen. Ik kan je er alleen maar toe aanzetten om je zelf te rehabiliteren, jezelf te herzien, om weer met jezelf op goede voet te komen. Je kunt pas met de rest op goede voet komen, wanneer je dat met je zelf hebt bereikt. Een andere mogelijkheid bestaat niet. Daar hebben we het al zoveel keer over gehad en ik verbaas me er maar weer over, waar ik het geduld vandaan haal om dat blijven te herhalen, in diverse vormen, soorten en woorden. Is het de liefde die dat doet? Ja, het is de liefde van God die dat doet, want Hij heeft veel geduld, compassie met Zijn schepping. Wij zitten in de golf van compassie van God, om steeds maar weer naar de aarde te gaan, om steeds maar weer de mens er op te wijzen: mens je hebt weer even je zelf vergeten. Herschik je zelf. Dan veert die mens weer even op en wij wachten gewoon even af totdat hij weer op zijn knieen valt, en met de zucht zegt: nu heb ik weer gefaald. Dan komen wij weer en pakken de mens op en zetten hem op zijn voeten en geven hem de punten waar die mens even aan had moeten denken, zich even weer had moeten herinneren, zodat de mens zegt: Oh ja, dat was het. Ik was het even kwijt. Vergeef mij. Het was weer een zonde. Dan zeggen wij: Neen, het was geen zonde. Het is gewoon een menselijk falen op een moment van de druk van het leven van alledag. Wij willen dat niet dramatiseren, maar toch is het altijd wel weer een moment om daar even bij stil te staan.

Uit de kracht van liefde komt mededogen voort, waarin wij werken, waarin wij zijn, waarin wij staan, waarin wij altijd over de aarde wandelen, zichtbaar of onzichtbaar om jullie te helpen in jullie werk. Wij kunnen niet jullie handen zijn. Wij kunnen niet jullie voeten zijn, noch jullie hart, noch jullie hoofd. Maar wij kunnen wel die steun in de rug zijn. Wij kunnen wel even een deel van het pad dat voor je ligt schoonvegen. Daartoe zijn wij wel bereid, maar de rest moet je zelf schoonvegen. En wat je achter je aan vuil laat liggen, zijn wij ook wel bereid voor je op te ruimen, maar toch niet allemaal. Dan zeggen wij: Mens kijk eens achter je en ruim je eigen rommel eens een keer op. Daar wijzen wij dan wel even op, ook met de kracht van mededogen om de mens bewust te maken van zijn eigen verantwoordelijkheid hier op aarde. Het is allemaal niet nieuw wat ik zeg. Het staat in de boeken beschreven, waar dan ook en in elke cultuur, bij elk volk, door de eeuwen heen. En het zal voorlopig ook wel doorgaan. Maar dat geeft niet. Dat is het bewijs waarop het werk gedaan wordt, de basis voorwaarden, opdat de mens door kan gaan in zijn persoonlijke ontwikkeling. Dan krijg je die kracht in jou, en ik sta toch even stil bij de kracht die wij liefde noemen, die eigen liefde ontwikkelt en dan ineens voel je, tsjonge, dat is ook wat, die liefde bestaat inderdaad echt in mij. Ik heb die liefde voor mijzelf en door die liefde kan ik met mijzelf leven.

Dan zeg ik tegen jou: Ja, dat is alles wat je nodig hebt. Meer is er niet. Ga niet zoeken buiten jezelf, want de liefde van die ander zegt, laat die mens maar eerst zelf zorgen dat hij zijn eigen liefde herkent en er mee leert om te gaan . Want als je maar zit te wachten op de liefde van die ander, terwijl hij het voor zichzelf nog niet ontdekt heeft, dan weeg je dadelijk een ons en heb je niets gehad. Dan wordt je een pluim en vlieg je weg in de wind, omdat je namelijk onvoldoende liefde van je medemens hebt gehad om voldoende gewicht te hebben om op aarde te blijven staan. Daarom zegt Moeder Aarde tegen jou:" zorg dan dat je je voldoende verankert in mij, en mocht je toch heel veel vergeten, dan kan ik je altijd nog wat geven, wat extra’s". Dan zijn er de helpers waar jullie zo vrijmoedig over praten met jezelf en met anderen en die jullie ‘gidsen’ noemen. In feite hebben zij dezelfde grondtoon die ik in de zes punten heb genoemd. Die grondtoon verwoorden zij dan wel op hun eigen wijze, maar in feite is het allemaal dezelfde boodschap, die als een rode draad er doorheen loopt naar degene die zij helpen. En iedere helper heeft ook wel in zich de neiging om iets meer te doen uit liefde voor degene die zij helpen, maar ze weten ook in hun achterhoofd, we mogen niet verder gaan dan tot zover. Want de mensen dienen het toch zelf te doen.

Voel je nu verbonden met de aarde. Voel je verbonden met het centrale deel dat wij God noemen, de Centrale Zon. En voel hoe je tussen die twee machten inzit. Voel hoe je in balans wordt gebracht door die twee krachten. In balans op een wijze, dat je weer helemaal in je zelf gaat en zegt: Goh, ik ben thuis. Ik ben thuis zoals het bedoeld is in de opgesomde punten. In dat huis daar waar ik woon. Ik ben dan thuis in thuis. Een leuke uitdrukking. Je gaat in jezelf, in je hart, je bent thuis. Ga dan naar je eigen huis dan ben je ook weer thuis. Dat is dubbel op. Dat is toch mooi. En dat is een heel belangrijk punt, een thuis in een thuis te hebben. Van daaruit kun je naar alle windstreken gaan van de aarde om je werk te doen en dan weet je in je achterhoofd, dat waar je ook bent je in je eigen huis bent. Ik ben in mijn eigen huis en dat is mijn hart, dus is er nog een thuis waar ik mij in kan terug trekken. Om mij vreugdevol in mijzelf te kunnen terug trekken, zonder nog door anderen gestoord te worden. Opdat ik mijzelf weer kan opladen, weer even in mijn draaiboek kan lezen wat mij de andere dag te doen staat.

Daarvoor is die basis thuis nodig. Ik heb zoveel keer aan de mensen meedegedeeld dit te doen. Ik ben er blij om, dat zoveel mensen te hebben zien bereiken en dat het hun tweede natuur is geworden. Ik weet dat ik dat tot in lengte van dagen zal blijven volhouden. Dan zal je zeggen: Goh, door de mensen daar op te wijzen heb je toch maar een simpele opdracht. Dat te zeggen is wel simpel, maar het geduld te hebben, dat is niet zo simpel, want de mens is behoorlijk wispelturig. Maar niettemin leer ik ook dat in de mens de kracht ligt die wij ziel noemen, die er een stuk aan bijdraagt dat de mens ineens gaat denken: ja, zo kan ik niet verder. Dan denkt hij op eigen kracht, omdat, zoals ik reeds eerder vertelde, de ziel maar aan de deur blijft kloppen en veel lawaai blijft maken en schreeuwen van: he, he, ik ben er ook nog. Ik die Jij bent, de Ik-Ben gedachte.

En als je hier op aarde staat of zit, en je voelt je verbonden met de kern van de aarde, dan voel je hoe de aarde je lief heeft. Want de aarde heeft ‘wel’ het proces bereikt van eigenliefde, waaruit de zelfverloochening mag voortkomen, om liefde te geven aan al Haar bewoners, en dat zijn er zeer velen. Als je dan aan de aarde denkt en je er helemaal mee verzoent en je laat opgaan in het centrum van die aarde en er in afdaalt met je bewustzijn, dan voel je de warmte in het centrum van die aarde en hoe die warmte naar je toestraalt en jou ommantelt, kracht geeft en bescherming. Als je door de lagen van de aarde gaat van dat centrum, dan voel je hoe open het hart is dat de aarde heeft. Want de aarde laat toe dat je tot het diepst van de kern kunt komen, wetende dat je geen schade berokkent, omdat je dat van je eigen hart uit doet. Dan zegt Moeder Aarde tegen jou als je daar aangekomen bent in het middelpunt - en doe dat nu ook, nu ik er over praat- kijk eens naar het binnenste van Mijn Leven, en kijk nu eens met je geestesoog naar de schoonheid van Mijn leven en laat dat nu een voorbeeld zijn voor jou, hoe schoon ook jouw binnenste kan zijn, als je leeft van uit je eigen centrum, net zo als het centrum waar je nu in zit. Dan zie je pas je eigen werkelijkheid, je eigen schoonheid en de gedachte voorstellingen die voor jou aanwezig zijn en van waaruit je keuzes kunt maken om te zeggen: ja, daar kies ik voor, daar ga ik voor.

Dat is de vrije wil, weet je wel. Daarin ben je altijd vrij om die keuzes te maken en hoe je het wilt aanpakken. Maar altijd weer die rode draad blijven volgen. Alleen in de wijze van uitvoering, daarin zijn de keuze mogelijkheden, gemaakt door jou, om ervaring op te doen, waaruit inzichten ontstaan en wijsheid voor jou persoonlijk. De aarde zegt tegen jou, kijk naar Mijn schoonheid, naar Mijn krachten, allemaal voor jou. Ik ben een schat voor jou, maar je gebruikt Mij niet. Je gebruikt Mijn schatten niet. Daarom ben Ik wel eens bedroefd, als Ik zie dat de mensheid al die schatten laat liggen, en niet gebruikt voor haar transformatie, voor haar vernieuwing, voor haar verandering. Zij hebben het niet begrepen. Alleen die dicht bij de aarde staan, bijvoorbeeld de Sjamanen- ik noem er maar een, maar er zijn er natuurlijk nog meer - die maken mooi gebruik van de kristallen. Ik heb allemaal prachtige kristallen liggen. Alleen hebben ze niet begrepen hoe er mee om te gaan, En dan degenen die ze kruidenvrouwtjes noemen of kruidenmannetjes, die weten hoe met plantjes om te gaan. Alleen wordt er nog te weinig gebruik van gemaakt, ik noem nu maar enige bekende voorbeelden, zoals die nu al eeuwen op aarde zichtbaar zijn. Te weinig mensen realiseren zich dat ze allemaal, individueel, toegang hebben tot dezelfde schatten. Nog te veel mensen op aarde zijn afhankelijk van hun medemens en als die medemens niet zuiver in zichzelf staat, dan worden die andere mensen, die zich afhankelijk hebben opgesteld, en even niet opletten, op de verkeerde voet gezet, op de verkeerde benen gezet. Het is de bedoeling dat al de mensen gebruik maken van die schat. Maar niettemin moet er een ingang zijn, zoals wij dat uitdrukken, een ingang naar die schat. Een ander mens kan jou die ingang niet vertellen, want die zit namelijk ook in je hart, alleen moet je je er voor openstellen, je intuïtie in je hart laten werken. En dan ineens... he, ik begrijp het. Ik zie die schat. Maar niettemin door schade en schande leert de mens, nietwaar?

En als je dan kijkt vanuit het middelpunt van de aarde door al die lagen heen naar de schoonheid en kracht die daar liggen en naar die prachtige wezens die daar in de aarde wonen, die wij elementalen noemen, die ook in jullie lichamen zitten en jullie ook krachten geven, maar jullie ook wel eens misleiden, want er zijn ook wel eens stoute elementaaltjes bij. Als je dan kijkt naar die elementalen en hen leert waarderen voor wat ze zijn dan zullen de elementalen jullie zelfs gaan steunen en begeleiden hoe om te gaan met krachten van de aarde, die zij vertegenwoordigen, die zij als het ware personifieerden, als het ware de krachten zijn van de aarde. Het is in deze tijd door de mensen te weinig begrepen hoe met elementalen om te gaan. Ook hier zijn voorbeelden van op aarde. De Sjamanen bijvoorbeeld hebben daar iets van begrepen hoe de elementalen in hun voordeel te gebruiken en ook de meesters uiteraard. Maar toch gaan we die kant uit dat de mensen er steeds meer bewust mee omgaan. Dat de elementalen, die in hun eigen lichaam zitten, ook weer de vrijheid krijgen om weer terug te gaan naar hun eigen geboortegrond, de aarde. De mens heeft nog teveel de denkwijze om vanuit zijn zelfzucht hen, de elementalen, zich te veel toe te eigenen en vast te houden, omdat ze daarvan, in den beginne, de goede voordelen hebben ondervonden en daardoor niet meer willen loslaten, bang dat ze iets verliezen. Maar juist het loslaten geeft de kracht om iets nieuws te kunnen oppakken tot een andere waardering, en dat heeft de mens ook nog onvoldoende begrepen. Geen wanhoop hoor. We zijn op de goede weg, maar ik leg het toch even bij jullie neer, voor jullie persoonlijk, om daar eens even een moment bij stil te staan. Maak er geen drama van. Je moet er wat meer bij stil staat en gaan leren begrijpen daar naar te kijken van uit je hart. Het hart van een mens is iets heel bijzonders. Weer dat hart. Ja, toch vanuit dat hart, want dat hart weet en begrijpt en het kan de juiste inspiratie aan de mens geven hoe daar naar te handelen.

Er zijn voorbeelden genoeg op aarde, want hoe gaan zij om met kristallen, planten, mineralen, dieren, vogels, met de bomen. Tegenwoordig wordt er zoveel geopenbaard dat het gaat duizelen. Ook daarin heb je weer de keus om daar selectief in te zijn voor je zelf. Dat moet je weer vanuit je hart doen en zeggen: oké, voor dit moment past het bij mij. Het is goed als je dat zo doet, anders raak je weer overstelpt door allerlei informatie die zo vrij te koop is, die zo vrij gegeven wordt, dat je zegt: maar zoveel informatie hoef ik ook weer niet, wat moet ik er allemaal mee. Van uit je hart kun je keuzes maken en kijken wat bij je past en dat is intuïtie, intuïtie in je hart die zegt tegen jou: pak nu dat eens op, daar heb je vrede mee. Heb je het begrepen, laat het dan los, want dan komt er gelijk iets nieuws voor in de plaats. Want zo trapsgewijs ga je verder in de persoonlijke ontwikkeling.